Κυριακή, 12 Νοεμβρίου 2017

ΤΟ ΑΕΙ ΠΕΙΡΑΙΑ Τ.Τ. ΔΕΝ ΚΑΠΝΙΖΕΙ!



ΤΟ ΑΕΙ ΠΕΙΡΑΙΑ Τ.Τ. ΔΕΝ ΚΑΠΝΙΖΕΙ!                                                                        

  Αυτό είναι το μήνυμα που θέλουμε να περάσουμε σε όσους φοιτούν ή εργάζονται μέσα στο Ανώτερο Εκπαιδευτικό Ίδρυμα στο οποίο ερχόμαστε.

 Αγαπητοί φίλοι,
   Η απουσία αναμμένου τσιγάρου μέσα στους εσωτερικούς δημόσιους χώρους θα έπρεπε να είναι αυτονόητη από τη στιγμή που υπάρχει ο αντικαπνιστικός νόμος.
Δυστυχώς, όμως, στην Ελλάδα και αυτό, όπως και πολλά άλλα αυτονόητα, δεν τηρούνται. Δεν είναι μόνο θέμα νόμου, είναι καταρχάς θέμα υγείας και πολιτισμού το να μην καπνίζουμε εντός των δημοσίων κλειστών χώρων.

   Δυστυχώς, για όλους μας, ο Έλληνας πολίτης συνηθίζει να συμπεριφέρεται, σε όποιον χώρο και να παρευρίσκεται, στο σχολείο, στη δουλειά του, στον δρόμο, στο κατάστημα, κτλ., σαν να του ανήκει, σαν να είναι η ιδιοκτησία του.

   Ο καπνός από το τσιγάρο μέσα σε κλειστό χώρο εξαναγκάζει σε παθητικό κάπνισμα κάθε παρευρισκόμενο, ενώ το παθητικό κάπνισμα προκαλεί πολλές από τις ίδιες ασθένειες όπως εμφανίζονται απευθείας και στους ενεργούς καπνιστές, συμπεριλαμβανομένων των καρδιαγγειακών παθήσεων, του καρκίνου του πνεύμονα, και τις αναπνευστικές ασθένειες.

   Ίσως δεν είναι τυχαίο το ότι ο θάνατος από έμφραγμα του μυοκαρδίου και ο θάνατος από καρκίνους είναι οι δύο πρώτες αιτίες θανάτου τόσο στην Ελλάδα όσο και παγκοσμίως.


   Με αυτό το έντυπο επιθυμούμε να επιστήσουμε την προσοχή κάθε πολίτη που εισέρχεται στον χώρο του Ανώτατου Εκπαιδευτικού Ιδρύματος, επισημαίνοντας πώς όταν ανεχόμαστε το κάπνισμα στους κλειστούς δημόσιους χώρους, ενισχύουμε αυτόματα μια αντικοινωνική συμπεριφορά, αφού μπορεί έτσι να αποκλείεται η πρόσβαση σε ανθρώπους που μπορεί να έχουν κάποιο ιδιαίτερο πρόβλημα υγείας, καθώς επίσης και στις γυναίκες που βρίσκονται σε κατάσταση εγκυμοσύνης.

   Ειδικά, για το ακαδημαϊκό έτος 2018-2019, προβλέπεται, βάσει Ν.3794/2009, εισαγωγή στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση ατόμων που πάσχουν από 64 σοβαρές παθήσεις. Οι περισσότερες από αυτές τις 64 παθήσεις, αν όχι όλες, έχουν πολύ μεγαλύτερη ευαισθησία στις συνέπειες που προκαλεί το παθητικό κάπνισμα, όπως και στην έκθεσή τους σε κλειστούς χώρους όπου υπάρχει καπνός από τσιγάρο, καθώς το ανοσοποιητικό σύστημα των παθόντων είναι εξαιρετικά εξασθενημένο κι επειδή δεν είναι εφικτό να πρέπει να διατυμπανίζει ο παθών την πάθησή του κάθε φορά που διαπιστώνει κάποιον να καπνίζει παραβατικά, εντός του κλειστού χώρου, παρακαλώντας τον να περάσει έξω να συνεχίσει το τσιγάρο του, θα πρέπει ο καπνιστής να μεριμνά εκ των προτέρων ώστε να μην ενοχλεί, όπως άλλωστε έχει υποχρέωση να κάνει.

   Είναι σημαντικό να τονίσουμε ότι ο καπνός εντός του κλειστού χώρου ΕΝΟΧΛΕΙ ακόμα και όταν οι μη καπνιστές παρευρισκόμενοι δεν διαμαρτύρονται, διότι ο καπνός πάντα συσσωρεύεται, κολλάει ακόμα και στους τοίχους, στα ρούχα, ακόμα και στα μαλλιά και καταλήγει να συσσωρεύεται στον οργανισμό μας μέσα από τα πνευμόνια μας, στο αίμα μας και στα κύτταρά μας κι εκεί μένει, εκεί συσσωρεύονται τα βλαπτικά του συστατικά και οι τουλάχιστον 60 καρκινογόνες ουσίες που βρίσκονται μέσα στο τσιγάρο, χωρίς να μπορούν να αποβληθούν.

   Ο μοναδικός τρόπος να μην ενοχλήσει ο καπνιστής είναι να περάσει έξω να καπνίσει και σε απόσταση αρκετών μέτρων από την είσοδο ή από τυχόν παράθυρα του χώρου.

   Είναι λυπηρό κάθε φορά που διαπιστώνουμε άρνηση ή απροθυμία εκ μέρους πολιτών να περάσουν στον εξωτερικό χώρο να καπνίσουν (ο οποίος στο εκπαιδευτικό μας ίδρυμα είναι περί τα 100 στρέμματα), με τη δικαιολογία ότι δεν θέλουν να περπατήσουν λίγα μέτρα ή να κατέβουν μερικές σκάλες ή για να μην εκθέσουν τους εαυτούς τους σε άβολες καιρικές συνθήκες (ενώ όμως δεν θα δίσταζαν να φορέσουν το μπουφάν ή να πάρουν την ομπρέλα για να πάνε μέχρι το περίπτερο να αγοράσουν ένα πακέτο τσιγάρα).

   Έτσι, θεωρούν βολικότερο το να επιβάλλουν τον βλαπτικό καπνό από τα τσιγάρα τους σε όλους τους υπόλοιπους, έχοντας εξασφαλίσει από πριν ότι κανένας δεν θα διαμαρτυρηθεί διότι σε κανέναν δεν αρέσει να συγκρούεται ή να τον χαρακτηρίζουν ως «γραφικό» αφού είναι ο μόνος που διαμαρτύρεται.

   Είναι επίσης λυπηρό, όταν διαπιστώνουμε ότι αρκετοί από τους φοιτητές στους κλειστούς χώρους των παρατάξεων διατηρούν αυτοσχέδια σταχτοδοχεία, αδιαφορώντας τόσο για τον νόμο όσο και για τους συμπολίτες τους (ενώ όμως υποτίθεται ότι αγωνίζονται υπέρ του γενικού καλού) κάθε φορά που ανάβουν τσιγάρο, κλείνοντας τα μάτια μπροστά στο στοιχειώδες ανθρώπινο δικαίωμα για τη Δημόσια Υγεία.
   Εξίσου, όμως, θα μπορούσε κάποιος να επικαλεστεί ότι είναι και τραγελαφικό, αν ανήκουν σε παράταξη που εναντιώνεται στο σύγχρονο καπιταλιστικό σύστημα, αφού με το να καπνίζουν γίνονται πρόθυμα οι «καλύτεροι πελάτες» των μεγάλων καπιταλιστικών καπνοβιομηχανιών.

   Μετά απ’ όλα τα παραπάνω, η θερμή μας παράκληση προς κάθε φοιτητή, εργαζόμενο ή εκπαιδευτικό που εισέρχεται και χρησιμοποιεί τους χώρους του Ανώτατου Εκπαιδευτικού Ιδρύματος, είναι να σέβεται και να διαφυλάσσει το αυτονόητο δικαίωμα στη Δημόσια Υγεία για όλους μας.

Ας σκεφτούμε: Δεν μπορούμε πάντα να γνωρίζουμε τι πρόβλημα υγείας μπορεί να έχει ο διπλανός μας.

   Το παθητικό κάπνισμα, ως τακτικό φαινόμενο στην ελληνική κοινωνία, δεν τιμάει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια καθώς συντηρεί ένα είδος αυταρχικής σχέσης μεταξύ «θύτη» και «θύματος». Ενός που επιβάλλει τον βλαπτικό καπνό από το τσιγάρο του κι ενός που δέχεται αδιαμαρτύρητα να τον εισπνέει (μια νοσηρή κατάσταση που ξέρουμε μέσα μας ότι μας κάνει κι αισθανόμαστε άσχημα).  

Όλοι όμως θα αισθανθούμε ευχάριστα όταν διαπιστώσουμε ότι σεβόμαστε ο ένας τον άλλον.

   Οφείλουμε να σκεπτόμαστε τις ανάγκες μας πρώτα και ο καθαρός αέρας είναι μια βασική ανάγκη καθώς είναι συνυφασμένος με τη ζωή ενώ το κάπνισμα δεν αποτελεί ανάγκη, αλλά εξάρτηση που επιφέρει αρρώστιες ή και θάνατο.

   Αν θέλουμε λοιπόν να απολαμβάνουμε καθαρό αέρα σε ένα πολιτισμένο ΑΕΙ, με χώρους όπου τηρούνται οι συνθήκες υγιεινής, εξαρτάται από τον καθένα μας και απ’ όλους εμάς μαζί, αρκεί να διαφυλάξουμε το δικαίωμα στη Δημόσια Υγεία.

Σας ευχαριστώ,
  Ανδρέας Μπαρδάκης,

   Φοιτητής στο ΑΕΙ Πειραιά Τ.Τ., Δημιουργός και διαχειριστής της διαδικτυακής ομάδας ακτιβισμού υπέρ των δικαιωμάτων των ΑμεΑ «Ο ΣΥΝΗΓΟΡΟΣ ΤΩΝ ΑΜΕΑ»
  Μπορείτε επίσης να διαβάσετε την «ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ ΧΩΡΙΣ ΚΑΠΝΟ»
http://logistis-amea.blogspot.gr/2017/10/blog-post_28.html (η ιστοσελίδα δεν εμπεριέχει διαφημίσεις), η οποία έχει σταλεί στους Πρυτάνεις όλων των Πανεπιστημίων της χώρας.

Σάββατο, 28 Οκτωβρίου 2017

Πρόταση για Πανεπιστήμια χωρίς καπνό


Ετσι πρέπει να είναι τα Πανεπιστήμια για τα παιδιά μας, άκαπνα και πολιτισμένα, μεριμνώντας για την Παιδεία αυτή που θα συνεισφέρει στη βελτίωση της υγείας των φοιτητών.

Αθήνα, 27 Οκτωβρίου 2017

Προς: Υπουργούς Παιδείας και Υγείας,
αξιότιμους κυρίους Κώστα Γαβρόγλου και Ανδρέα Ξανθό

Προς: Κάθε Πρύτανη και αναπληρωτή Πρύτανη των Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων της Ελλάδας, καθώς και των Προέδρων Δ.Σ. ως αναφέρονται στον επισυναπτόμενο κατάλογο, καθώς και στον αξιότιμο Πρύτανη του ΑΕΙ Πειραιά Τ.Τ. στο οποίο έχω την τιμή να φοιτώ.

Θέμα: Πρόταση για Πανεπιστήμια χωρίς καπνό

Αξιότιμοι κύριοι,  
 
 
Από τον Αύγουστο του 2015, το Πανεπιστήμιο της Νεβάδα, το Reno, έχει ενώσει σχεδόν 1.200 άλλα κολέγια και πανεπιστήμια των ΗΠΑ σε μια κοινή προσπάθεια για να γίνουν πανεπιστήμια χωρίς καπνό.


Η πρωτοβουλία τους αυτή τους ώθησε στο να δεσμευτούν υπέρ της βελτίωσης της υγείας των σπουδαστών, των διδασκόντων, του προσωπικού και της εκπαιδευτικής κοινότητας για τη δημιουργία περιβάλλοντος χωρίς καπνό.


  Όπως ήδη γνωρίζετε, σχεδόν σε κάθε ελληνικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα, λίγο ή πολύ, παραβιάζεται η νομοθεσία περί απαγόρευσης του καπνίσματος στους κλειστούς δημόσιους χώρους, είτε εντός των διαδρόμων, είτε στους χώρους των φοιτητικών παρατάξεων, είτε στα κυλικεία, είτε στα μπαλκόνια που μπορεί να υπάρχουν έξω από τα παράθυρα των εκπαιδευτικών αιθουσών ή έξω από τις πόρτες των αμφιθεάτρων κτλ.



  Επειδή οφείλουμε να προστατεύουμε τη Δημόσια Υγεία κι επειδή ποτέ δεν γνωρίζουμε τι πρόβλημα υγείας μπορεί να έχει κάθε πολίτης που εισέρχεται σε δημόσιο κλειστό χώρο, όπως π.χ. υπάρχουν τα καρδιαγγειακά προβλήματα, τα αναπνευστικά, κτλ., οφείλουμε να διδάξουμε στους νέους ανθρώπους όχι μόνο τον σεβασμό στους συμπολίτες τους και στη Δημόσια Υγεία, με το να περνάνε έξω να καπνίσουν, αλλά οφείλουμε κυρίως να τους διδάξουμε τις βλαπτικές συνέπειες του ενεργητικού και του παθητικού καπνίσματος, διότι, ταπεινή μου άποψη είναι ότι ο βασικότερος λόγος του καπνίσματος είναι η έλλειψη γνώσεων και η κακή ψυχολογία, δύο πράγματα δηλαδή που δεν πρέπει να έχουν ύπαρξη μέσα σε μια ακαδημαϊκή κοινότητα.



  Η διακήρυξη κάθε εκπαιδευτικού ιδρύματος στο να κάνει άκαπνο τον χώρο του, αλλά και η συνένωση όλων των Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων σε μια πρωτοβουλία μεγάλης κλίμακας γίνεται πλέον επιτακτική.



  Ως φοιτητής και ως ενεργός πολίτης σας προσκαλώ με τούτη την πρόταση, - να μιμηθούν δηλαδή τα ελληνικά πανεπιστήμια το παράδειγμα του Πανεπιστημίου της Νεβάδα, - την οποία ευελπιστώ να αγκαλιάσετε θερμά, προκειμένου κάθε πανεπιστήμιο να δημιουργήσει ένα περιβάλλον που να αντικατοπτρίζει τις βασισμένες στην υγεία αρχές ενός σύγχρονου ιδρύματος.

   Εύχομαι η πρωτοβουλία αυτή να ξεκινήσει τουλάχιστον από τις ιατρικές σχολές του κράτους, οι οποίες θα πρωτοστατήσουν για τη συνένωση σε μια άκαπνη πανεπιστημιακή κοινότητα και να περιλαμβάνει προσπάθειες ιατρικής, συμπεριφορικής και κοινωνικής έρευνας με στόχο τη βελτίωση της ζωής και την υγεία των ατόμων σε όλη την κοινότητα, το κράτος μας και τον κόσμο.

Με άπειρη εκτίμηση,
   Ανδρέας Μπαρδάκης,

   Πρωτοετής Φοιτητής Λογιστικής & Χρηματοοικονομικής στο ΑΕΙ Πειραιά Τ.Τ. και δημιουργός της Διαδικτυακής Κοινότητας υπέρ των δικαιωμάτων των ΑμεΑ «Ο ΣΥΝΗΓΟΡΟΣ ΤΩΝ ΑΜΕΑ».



Τρίτη, 10 Οκτωβρίου 2017

Αντικαπνιστική "υστερία" και αναπηρία

 
  Είναι εξαιρετικά λυπηρό όταν ερμηνεύεται ως "αντικαπνιστική μανία ή ως αντικαπνιστική υστερία" η απεγνωσμένη διαμαρτυρία των ανθρώπων που πασχίζουν για λίγο καθαρό αέρα, που δεν θέλουν να αρρωστήσουν από τον βλαπτικό καπνό που τους επιβάλλουν οι παραβατικοί καπνιστές που δεν επιθυμούν να σεβαστούν την υγεία των άλλων.

  Είναι επίσης λυπηρό όταν οι καπνιστές ταυτίζουν τόσο πολύ τους εαυτούς τους με το κάπνισμα, με τον καπνό του τσιγάρου τους ή με την αντικοινωνική συμπεριφορά του παραβατικού καπνίσματος, ώστε να ερμηνεύουν εσφαλμένα τη διαμαρτυρία των μη καπνιστών ως προσωπική επίθεση ή απόρριψη.

  Το να επιμένει κάποιος στο να αυτοκτονεί αργά, βλάπτοντας την υγεία του, αδιαφορώντας για τα πάντα γύρω του, οπωσδήποτε μόνο συναισθήματα λύπης μπορεί να προκαλεί και παράδειγμα αποφυγής για τα παιδιά και τους νέους ανθρώπους.


  Το να απαιτεί, επίσης, από το Κράτος να του παραχωρήσει δημόσιους χώρους "Αργής Αυτοκτονίας" προκειμένου να μπορεί να ηρεμεί συστηματικά, αλλά προσωρινά, το στερητικό του σύνδρομο από την εξάρτησή του στο κάπνισμα, είναι επίσης δικαίωμά του σεβαστό, αλλά κάθε κράτος οφείλει να ικανοποιεί τις ανάγκες των πολιτών του κι όχι τις όποιες αυτοκαταστροφικές τους συνήθειες, ενώ το κάπνισμα δεν είναι ανάγκη, αλλά εξάρτηση, ψυχολογική και οργανική. Επομένως, γιατί να επωμιστούν οι πολίτες μία τέτοια δαπάνη, για την οποία θα επιβαρυνθούν μέσω της αύξησης της φορολογίας τους;
 (Οι κλειστοί χώροι που διατίθενται για κάπνισμα προϋποθέτουν ειδική διαμόρφωση και τεχνικές εγκαταστάσεις εξαερισμού. Βεβαίως κι αυτά έχουν κόστος, χωρίς όμως να υπάρχει πραγματική ανάγκη. Το κάπνισμα δεν είναι απαραίτητο όπως το νερό, οι βρύσες ή οι τουαλέτες. Είναι εξάρτηση σε βλαπτικές και ξένες ουσίες για τον οργανισμό, οι οποίες τον εθίζουν σ' αυτές).


  Σε κάθε περίπτωση, αυτά που περιγράψαμε παραπάνω αποτελούν συμπτώματα ασθένειας, αυτής που προκαλείται (ή και που μας σπρώχνει προς τις εξαρτήσεις) από κάθε εξάρτηση σε εθιστικές ή ναρκωτικές ουσίες.



 Πολλά άτομα με αναπηρίες, δυστυχώς, αντιμετωπίζουν και αυτό το πρόβλημα (το ενεργητικό/παθητικό κάπνισμα). Ενώ όμως επιβαρύνονται με μεγάλες επιπτώσεις στην υγεία τους, ειδικά τα άτομα που είναι καθηλωμένα σε ακινησία, λόγω των κινητικών τους αναπηριών, τα άτομα με καρδιαγγειακά, ή με αναπνευστικά, ή με αυτοάνοσα νοσήματα, ή τα μεταμοσχευμένα άτομα, καθώς αδυνατίζει σε μεγάλο βαθμό το ανοσοποιητικό τους σύστημα, τα άτομα με προβλήματα στους οφθαλμούς τους κτλ., κτλ.

  Ωστόσο, εμείς, ως κίνημα που υποστηρίζει τα δικαιώματα των ΑμεΑ, οφείλουμε να παίρνουμε θέση υπέρ της Δημόσιας Υγείας, ειδικά όταν αυτή απειλείται σοβαρά ακόμα και στην κοινότητα της αναπηρίας, διότι η κοινωνία έχει έναν λόγο παραπάνω που την υποχρεώνει να προστατεύει τα ΑμεΑ, επειδή το κάπνισμα, είτε γίνεται ενεργητικά, είτε παθητικά, είναι πολύ περισσότερο βλαπτικό σε ανθρώπους που αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα υγείας.

  Σε καμία περίπτωση δεν λέμε ότι οι άνθρωποι δεν είναι αποδεκτοί επειδή καπνίζουν! Μη αποδεκτός είναι ο βλαπτικός καπνός από το τσιγάρο τους, ενώ οι ίδιοι χρειάζονται τη βοήθειά μας για να καταφέρουν να απεξαρτηθούν (Όπως έχει αποδειχθεί, στα άλλα κράτη, η εφαρμογή της καπνοαπαγόρευσης έχει βοηθήσει τους ανθρώπους να διακόψουν το κάπνισμα αποτελεσματικά).

  Τους παρακαλούμε, όμως, να διορθώσουν τη συμπεριφορά τους και να περάσουν σε εξωτερικό και απομακρυσμένο χώρο να καπνίσουν προκειμένου να μην βλάπτεται τουλάχιστον η υγεία των συνανθρώπων τους. Αναφερόμαστε μόνο σ' εκείνες τις περιπτώσεις που δεν σέβονται τον νόμο και τη Δημόσια Υγεία, διότι η συμπεριφορά είναι το παν κι αν δεν μπορούμε να σεβόμαστε και να υποστηρίζουμε τα στοιχειώδη δικαιώματα των συμπολιτών μας, όπως είναι η υγεία τους, τότε πώς μπορούμε να μιλάμε γενικώς για Δημοκρατία ή για σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα, τα δικά μας δικαιώματα, χωρίς όμως να τρέφουμε αυταπάτες;



  Το γενικό συμπέρασμα, πάντως, που προκύπτει από τις συζητήσεις που κάνουν μεταξύ τους οι καπνιστές (ενεργητικοί/παθητικοί) και οι μη καπνιστές είναι ότι χρειάζεται ακόμα πολύ δουλειά μέχρι να καταφέρουμε κάποτε να συμπεριφερόμαστε κι εμείς πολιτισμένα.


  Να μιμηθούμε, δηλαδή, αυτές τις πιο προηγμένες χώρες που έχουν καταφέρει να εφαρμόζουν τις στοιχειώδεις συνθήκες υγιεινής, καθώς και το να προστατεύουν τη Δημόσια Υγεία, σε κάθε κλειστό χώρο, ακόμα και στους ιδιωτικούς (έχουν προνοήσει δηλαδή ακόμα και για τα μικρά παιδιά).

  Αξίζει επίσης να αναφέρουμε το εξής εντυπωσιακό:
Στις πολιτισμένες χώρες, οι ίδιοι οι καπνιστές, διαφυλάσσουν την προστασία των μη καπνιστών απαιτώντας την αυστηρή εφαρμογή του νόμου από κάθε πολίτη.

  Αυτό βέβαια εδώ θα μπορούσε να γίνει μόνο με αυτοστοχασμό, αναθεώρηση πολλών απόψεων, αποτελεσματική αστυνόμευση και καλή ενημέρωση.

Σε κάθε περίπτωση, ο αγώνας υπέρ της Δημόσιας Υγείας πρέπει να συνεχιστεί.


Ανδρέας Μπαρδάκης
Δημιουργός της διαδικτυακής ομάδας ακτιβισμού υπέρ των δικαιωμάτων των ΑμεΑ
«Ο ΣΥΝΗΓΟΡΟΣ ΤΩΝ ΑΜΕΑ»

Σάββατο, 9 Σεπτεμβρίου 2017

Επιστολή προς τους γονείς τέκνων με βαριές αναπηρίες.

  Στην προσπάθειά μας να επιστήσουμε την προσοχή του αναπηρικού κινήματος και ειδικά των γονέων με τέκνα που έχουν βαριές αναπηρίες, στέλνουμε την παρακάτω επιστολή στους συλλόγους γονέων, καθώς θέλουμε να πιστεύουμε ότι η συγκεκριμένη διάταξη νόμου πιθανόν να έχει διαφύγει ακόμα και του ίδιου του νομοθέτη.

   Άλλωστε, επειδή δεν μπορεί να είναι πολλά τα τέκνα με βαριές αναπηρίες που είναι ορφανά και από τους δύο γονείς, δεν θα είναι ιδιαίτερο το κόστος για τους ασφαλιστικούς οργανισμούς εάν η πρόσφατη διάταξη υπαναχωρήσει στην αμέσως προηγούμενη.



Αθήνα, 9 Σεπτεμβρίου, 2017

Προς:

Πανελλήνια Ομοσπονδία Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες (Π.Ο.Σ.Γ.Κ.Α.ΜΕΑ.)
posgamea@otenet.gr

Πανελλήνια Ομοσπονδία Συλλόγων Οικογενειών για την Ψυχική Υγεία (Π.Ο.Σ.Ο.Ψ.Υ.)
posopsi@gmail.com

ΓΕΦΥΡΑ ΖΩΗΣ Α.μεΑ. ΔΥΤΙΚΟΥ ΤΟΜΕΑ
gefyrazohs@gmail.com
info@gefirazois.gr

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΤΟΜΩΝ ΜΕ ΝΟΗΤΙΚΗ ΥΣΤΕΡΗΣΗ (ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ)
agiosnikolaosassociation@gmail.com

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΤΟΜΩΝ ΜΕ ΑΥΤΙΣΜΟ (SOS)
info@kentrosos.gr

Σύλλογος Μέριμνα Α.με.Α. Νοητικής Υστέρησης Ν. Ροδόπης Άγιοι Θεόδωροι
info@syd.gr

Σύλλογος Γονέων Κηδεμόνων και Φίλων Ατόμων με Αυτισμό Ν. Λάρισας
info@autismthessaly.gr

Σύλλογος Γονέων- Κηδεμόνων & Φίλων Ατόμων με Αυτισμό Ν. Κοζάνης
autismkozani@yahoo.gr

ΑΧΤΙΔΑ Σύλλογος γονέων και φίλων αυτιστικών ατόμων
info@ahtida.gr

Ελπίδα μονάδα αυτιστικού ατόμου
monadaelpida@gmail.com

Κοινοποίηση:
Στην κοινοβουλευτική ομάδα του ΚΚΕ
και στους Βουλευτές του Ελληνικού Κοινοβουλίου:

Νικόλαο Καραθανασόπουλο
Νίκο Μωραΐτη
kke@parliament.gr
ko@vouli.kke.gr

Εθνική Συνομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία (ΕΣΑμεΑ)
esaea@otenet.gr

Προώθηση και στον Ενιαίο Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων ΑμεΑ Αττικής και Νήσων
info@goneisamea.gr

Θέμα: Κατάργηση της ευρείας προστασίας στα ορφανά τέκνα με βαριές αναπηρίες από τον ν.4387/2016
  
 
Αγαπητές κυρίες, αγαπητοί  κύριοι, γονείς τέκνων με βαριές αναπηρίες,

  Επιθυμούμε να σας εκφράσουμε την ανησυχία μας σχετικά με τις αλλαγές που φαίνεται να έχει επιφέρει ο νέος ασφαλιστικός νόμος 4387/2016, με το άρθρο 12, παρ.7, διότι, εκτός κι αν κάνουμε λάθος στον τρόπο με τον οποίο την ερμηνεύουμε, φαίνεται να καταργεί κάθε προηγούμενη διάταξη, όπως και την ειδική ρύθμιση που προβλεπόταν από τον Ν.3232/2004, άρθρο 5, παρ. 5., η οποία αποτελούσε κοινωνικοασφαλιστική προστασία ειδικά για τα ορφανά (και από τους δύο γονείς) τέκνα με βαριές αναπηρίες.

   Συγκεκριμένα, στο άρθρο 12, παρ.7 αναφέρεται:
«Κάθε διάταξη που ρυθμίζει διαφορετικά από τα οριζόμενα στο άρθρο αυτό καταργείται. Καταβαλλόμενες κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος συντάξεις διατηρούνται ως έχουν, με την επιφύλαξη του άρθρου 14».

   Επομένως,  ο Ν.4387/2016 φαίνεται να καταργεί την ευνοϊκή διάταξη που υπήρχε  για τα παιδιά που είναι ορφανά και από τους δύο γονείς, τα οποία πάσχουν από νοητική υστέρηση ή αυτισμό ή από πολλαπλές βαριές αναπηρίες ή από χρόνιες ψυχικές διαταραχές που επιφέρουν μόνιμο ποσοστό αναπηρίας 80%,  η οποία ρύθμιζε να δικαιούνται  το σύνολο του ποσού της σύνταξης  που πράγματι ελάμβανε ο θανών γονέας υπό την προϋπόθεση ότι δεν εργάζονται ή δεν ασκούν κάποιο επάγγελμα ή δεν παίρνουν σύνταξη από δική τους εργασία.

   Δηλαδή, από εδώ και στο εξής τα τέκνα θα λαμβάνουν το 50% (το διπλάσιο του 25%, το ποσό που αντιστοιχεί σε κάθε παιδί) της σύνταξης του θανόντος, χωρίς να προβλέπεται κατώτατο όριο, - μιλάμε πάντα για ορφανά παιδιά και από τους δύο γονείς – και όχι το σύνολο του ποσού της σύνταξης που ελάμβανε ο θανών γονέας, αφού ο νέος ασφαλιστικός νόμος ως ποσό της σύνταξης για τα τέκνα προβλέπει ως εξής:
  «Για κάθε παιδί ποσοστό 25% της σύνταξης. Αν πρόκειται για παιδί ορφανό και από τους δύο γονείς, το παραπάνω ποσοστό διπλασιάζεται, εκτός αν το ορφανό παιδί δικαιούται σύνταξη και από τους δύο γονείς, οπότε το ποσοστό της δικαιούμενης σύνταξης δεν διπλασιάζεται».
Ν.4387/2016, άρθρο 12, παρ.4γ

   Το σκεπτικό του νομοθέτη, στον Ν.3232/2004, μπορούμε να το δούμε στην αιτιολογική έκθεση του νόμου, στην οποία ήταν φανερή η πρόθεσή του να προστατέψει τα ορφανά παιδιά με βαριές αναπηρίες:
  «5. Με την παράγραφο 5 διευρύνεται η παρεχόμενη μέσω των ασφαλιστικών οργανισμών κοινωνικοασφαλιστική προστασία σε παιδιά με βαριές αναπηρίες που έχουν χάσει και τους δύο γονείς τους. Συγκεκριμένα προβλέπεται η χορήγηση ολόκληρου του ποσού της σύνταξης του θανόντα γονέα στα παιδιά που είναι ορφανά και από τους δύο γονείς και πάσχουν από νοητική υστέρηση ή αυτισμό ή από πολλαπλές αναπηρίες που επιφέρουν ποσοστό αναπηρίας 80% και άνω , εφόσον:
  α. δεν εργάζονται ή δεν ασκούν κάποιο επάγγελμα ή δεν λαμβάνουν σύνταξη από δική τους εργασία και β. η αναπηρία τους αυτή έχει επέλθει πριν από τη συμπλήρωση του 18ου ή του 24ου έτους της ηλικίας τους. Για τη διασφάλιση ενός ανεκτού ορίου διαβίωσης των ανωτέρω προσώπων καθορίζεται ρητά το ύψος της κατώτατης σύνταξης που τους χορηγείται . Συγκεκριμένα και κατά παρέκκλιση της ισχύουσας νομοθεσίας ορίζεται ότι το ποσό αυτής δεν μπορεί να είναι μικρότερο από το κατώτατο όριο λόγω γήρατος ή το κατώτατο όριο θανάτου , στην περίπτωση που έλκουν το δικαίωμα από συνταξιούχο που για οποιοδήποτε λόγο έπαιρνε μειωμένη σύνταξη γήρατος ή αναπηρίας».


   Επίσης, ίσως είναι σημαντικό να παρατηρήσουμε ότι από τις νέες ρυθμίσεις δεν προβλέπεται η διακοπή της συνταξιοδότησης των τέκνων σε περίπτωση που αυτά αναλάβουν εργασία ή αυτοαπασχοληθούν ή λάβουν σύνταξη από ίδιο δικαίωμα.

  Σύμφωνα επίσης με το πρόσφατα ψηφισθέν  νομοσχέδιο  (7/9/2017) ο όρος «ανίκανα για βιοπορισμό» δεν θα τα εμποδίζει να εργάζονται.
  «Η ανάληψη μισθωτής απασχόλησης ή η αυτοαπασχόληση των ανωτέρω προσώπων για λόγους ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης και κοινωνικής επανένταξης, δεν επηρεάζει την σχετική κρίση αξιολόγησης αναπηρίας περί ανικανότητας για κάθε βιοποριστική εργασία, κατά τη διαδικασία πιστοποίησης αναπηρίας από τα ΚΕΠΑ»
 
  Επειδή, με ιδιαίτερη λύπη, διαπιστώσαμε ότι για το ζήτημα για το οποίο εκφράσαμε την ανησυχία μας προς τον Εθνικό Συνδικαλιστικό Φορέα (Ε.Σ.Α.μεΑ.), - με επιστολή που της είχαμε στείλει στις 27/08/2017, δεν υπήρξε η παραμικρή ανταπόκριση εκ μέρους της, ευελπιστούμε τουλάχιστον, με την επιστολή μας αυτή, να κινητοποιηθεί το υπόλοιπο αναπηρικό κίνημα καθώς και οι γονείς που έχουν παιδιά με βαριές αναπηρίες.  

  Ολοκληρώνοντας, κοινοποιούμε το παρόν στην ΕΣΑμεΑ και στους βουλευτές Νίκο Καραθανασόπουλο και Νίκο Μωραΐτη, διότι ενημερωθήκαμε πως οι συγκεκριμένοι βουλευτές έχουν υποβάλει αναφορά προς το Προεδρείο της Βουλής, στις 6 Σεπτεμβρίου 2017, ζητώντας την κατάργηση του ίδιου άρθρου 12, του ν.4387/2016, μετά από αίτημα του Συλλόγου Συζύγων Θανόντων.

   Με εκτίμηση,
Ανδρέας  Μπαρδάκης,


 Δημιουργός και διαχειριστής της διαδικτυακής ομάδας ακτιβισμού υπέρ των δικαιωμάτων των ΑμεΑ  «Ο ΣΥΝΗΓΟΡΟΣ ΤΩΝ ΑΜΕΑ» 

http://logistis-amea.blogspot.gr/ και  http://logistisamea.blogspot.gr/

Twitter


Έκτακτη πρόσκληση στους φίλους αναγνώστες που ρωτούν:

Ελάτε στην ομάδα μας "ΣΥΝΗΓΟΡΟΣ ΤΩΝ ΑΜΕΑ" προκειμένου να συμμετέχετε στην ομαδική μας προσπάθεια.



Οι συνεργάτες και τα μέλη της ομάδας μας θα σας εξυπηρετήσουν.

https://www.facebook.com/groups/sinigoros.amea/

Δευτέρα, 28 Αυγούστου 2017

ΕΝΦΙΑ 2017 (Για ΑμεΑ και οικονομικά αδύναμους)

Για τη μείωση 100% στην κατηγορία ΑμεΑ:
Την αναπηρία θα πρέπει να την έχει ο σύζυγος, ή η σύζυγος, ή οποιοδήποτε από τα εξαρτώμενα τέκνα της οικογένειας που έχει αναπηρία σε ποσοστό ογδόντα τοις εκατό (80%) και άνω.


Προσοχή! Στις πιο πάνω προϋποθέσεις λαμβάνεται υπόψη το σύνολο του εισοδήματος όλης της οικογένειας. Παρομοίως και για την ακίνητη περιουσία (τα τ.μ. των κτισμάτων).

Ως οικογένεια εννοούνται οι δύο σύζυγοι και τα εξαρτώμενα τέκνα τους.

Όταν η ακίνητη περιουσία ή το εισόδημα υπερβαίνουν τα ανωτέρω όρια τότε δεν εφαρμόζονται οι παραπάνω εκπτώσεις.

Επίσης, προνοιακά επιδόματα αναπηρίας που έχουν δηλωθεί στους κωδικούς 617,657, 619, 659 της δήλωσης φορολογίας εισοδήματος συνυπολογίζονται στο φορολογητέο εισόδημα.


Πληρωμή
Ο ΕΝΦΙΑ μπορεί να καταβληθεί είτε εφάπαξ μέχρι την τελευταία εργάσιμη για τις δημόσιες υπηρεσίες, ημέρα του επόμενου μήνα από την έκδοση της πράξης προσδιορισμού φόρου, είτε σε πέντε μηνιαίες δόσεις, σύμφωνα με τον πίνακα:


Ποσά φόρου μέχρι ένα (1) ευρώ δεν βεβαιώνονται και δεν είναι απαιτητά.

Εκπτώσεις-Μειώσεις.
Ειδικά, για τον ΕΝ.Φ.Ι.Α. έτους 2017, οι εκπτώσεις που χορηγήθηκαν (έτους 2017), επανεξετάζονται μέχρι το τέλος Φεβρουαρίου 2018 με βάση τις εμπρόθεσμες δηλώσεις φορολογίας εισοδήματος φορολογικού έτους 2016 και, σε περίπτωση μεταβολών, εκδίδεται νέα πράξη διοικητικού προσδιορισμού φόρου για το έτος αυτό. Η μηχανογράφηση της Γ.Γ.Δ.Ε. λαμβάνει υπόψη τα στοιχεία που έχουν δηλωθεί με τις εμπρόθεσμες δηλώσεις.

Αν δηλαδή κάποιος υπέβαλε τις παραπάνω δηλώσεις εκπρόθεσμα ΔΕΝ θα έχει μείωση στον ΕΝΦΙΑ.


Η αναπηρία του υπόχρεου και της συζύγου λαμβάνεται υπόψη από τη δήλωση φορολογίας εισοδήματος του φορολογικού έτους 2016 ή από τα αρχεία των Κέντρων Πιστοποίησης Αναπηρίας. Η αναπηρία των τέκνων λαμβάνεται υπόψη από την εφαρμογή «Καταχώρηση Αναπηριών» των Δ.Ο.Υ.

Η διαδικασία χορήγησης εκπτώσεων, μειώσεων και αναστολής πληρωμής περιγράφεται στην ΠΟΛ. 1212/24.9.2015

Διορθώσεις
Αν κάποιος πιστεύει ότι η φορολογητέα αξία του ακινήτου δεν είναι σωστή θα πρέπει να υποβάλλει αίτημα στη ΔΟΥ σύμφωνα με τις οδηγίες της ΠΟΛ.1163/23.7.2015 συμπληρώνοντας το ΥΠΟΔΕΙΓΜΑ 6. Εφόσον πληροίτε όλες τις προϋποθέσεις και δεν έχει εφαρμοστεί έκπτωση στο εκκαθαριστικό σας τότε θα υποβάλλετε στη ΔΟΥ το ΥΠΟΔΕΙΓΜΑ 2.

Ανδρέας Μπαρδάκης
Δημιουργός της διαδικτυακής ομάδας ακτιβισμού υπέρ των δικαιωμάτων των ΑμεΑ
«Ο ΣΥΝΗΓΟΡΟΣ ΤΩΝ ΑΜΕΑ»

http://logistis-amea.blogspot.gr/ και  http://logistisamea.blogspot.gr/

Twitter


Έκτακτη πρόσκληση στους φίλους αναγνώστες που ρωτούν:

Ελάτε στην ομάδα μας "ΣΥΝΗΓΟΡΟΣ ΤΩΝ ΑΜΕΑ" προκειμένου να συμμετέχετε στην ομαδική μας προσπάθεια.



Οι συνεργάτες και τα μέλη της ομάδας μας θα σας εξυπηρετήσουν.

https://www.facebook.com/groups/sinigoros.amea/

Κυριακή, 27 Αυγούστου 2017

Κατάργηση της ευρείας προστασίας στα ορφανά τέκνα με βαριές αναπηρίες από τον ν.4387/2016

    Επειδή, με ιδιαίτερη λύπη, διαπιστώσαμε ότι για το ζήτημα για το οποίο εκφράσαμε την ανησυχία μας προς τον Εθνικό Συνδικαλιστικό Φορέα (Ε.Σ.Α.μεΑ.) δεν υπήρξε η παραμικρή ανταπόκριση, ευελπιστούμε τουλάχιστον, με την ανάρτησή μας αυτή, να ενδιαφερθεί το υπόλοιπο αναπηρικό κίνημα καθώς και οι γονείς που έχουν παιδιά με βαριές αναπηρίες.



30 Ιουλίου 2017
Θέμα: Κατάργηση της ευρείας προστασίας στα ορφανά τέκνα με βαριές αναπηρίες από τον ν.4387/2016

  Αγαπητοί κύριοι της Ε.Σ.Α.μεΑ.,
     Επιθυμούμε να σας εκφράσουμε την ανησυχία μας σχετικά με τις αλλαγές που φαίνεται να έχει επιφέρει ο νέος ασφαλιστικός νόμος 4387/2016, με το άρθρο 12, παρ.7, διότι, εκτός κι αν κάνουμε λάθος στον τρόπο με τον οποίο την ερμηνεύουμε, φαίνεται να καταργεί κάθε προηγούμενη διάταξη, όπως και την ειδική ρύθμιση που προβλεπόταν από τον Ν.3232/2004, άρθρο 5, παρ. 5.

   Συγκεκριμένα, στο άρθρο 12, παρ.7 αναφέρεται:
Κάθε διάταξη που ρυθμίζει διαφορετικά από τα οριζόμενα στο άρθρο αυτό καταργείται. Καταβαλλόμενες κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος συντάξεις διατηρούνται ως έχουν, με την επιφύλαξη του άρθρου 14.

   Επομένως, κι εφόσον η ανησυχία μας δεν στηρίζεται σε δική μας εσφαλμένη ερμηνεία, ο Ν.4387/2016 φαίνεται να καταργεί την ευνοϊκή διάταξη που υπήρχε για τα παιδιά που είναι ορφανά και από τους δύο γονείς, τα οποία πάσχουν από νοητική υστέρηση ή αυτισμό ή από πολλαπλές βαριές αναπηρίες ή από χρόνιες ψυχικές διαταραχές που επιφέρουν μόνιμο ποσοστό αναπηρίας 80%, η οποία ρύθμιζε να δικαιούνται το σύνολο του ποσού της σύνταξης που πράγματι ελάμβανε ο θανών γονέας υπό την προϋπόθεση ότι δεν εργάζονται ή δεν ασκούν κάποιο επάγγελμα ή δεν παίρνουν σύνταξη από δική τους εργασία.

   Δηλαδή, από εδώ και στο εξής τα τέκνα θα λαμβάνουν το 50% (το διπλάσιο του 25%, το ποσό που αντιστοιχεί σε κάθε παιδί) της σύνταξης του θανόντος, χωρίς να προβλέπεται κατώτατο όριο, - μιλάμε πάντα για ορφανά παιδιά και από τους δύο γονείς – και όχι το σύνολο του ποσού της σύνταξης που ελάμβανε ο θανών γονέας, αφού ο νέος ασφαλιστικός νόμος ως ποσό της σύνταξης για τα τέκνα προβλέπει ως εξής:
Για κάθε παιδί ποσοστό 25% της σύνταξης. Αν πρόκειται για παιδί ορφανό και από τους δύο γονείς, το παραπάνω ποσοστό διπλασιάζεται, εκτός αν το ορφανό παιδί δικαιούται σύνταξη και από τους δύο γονείς, οπότε το ποσοστό της δικαιούμενης σύνταξης δεν διπλασιάζεται.
Ν.4387/2016, άρθρο 12, παρ.4γ

   Το σκεπτικό του νομοθέτη, στον Ν.3232/2004, μπορούμε να το δούμε στην αιτιολογική έκθεση του νόμου, στην οποία ήταν φανερή η πρόθεσή του να προστατέψει τα ορφανά παιδιά με βαριές αναπηρίες:
5. Με την παράγραφο 5 διευρύνεται η παρεχόμενη μέσω των ασφαλιστικών οργανισμών κοινωνικοασφαλιστική προστασία σε παιδιά με βαριές αναπηρίες που έχουν χάσει και τους δύο γονείς τους. Συγκεκριμένα προβλέπεται η χορήγηση ολόκληρου του ποσού της σύνταξης του θανόντα γονέα στα παιδιά που είναι ορφανά και από τους δύο γονείς και πάσχουν από νοητική υστέρηση ή αυτισμό ή από πολλαπλές αναπηρίες που επιφέρουν ποσοστό αναπηρίας 80% και άνω , εφόσον:
α. δεν εργάζονται ή δεν ασκούν κάποιο επάγγελμα ή δεν λαμβάνουν σύνταξη από δική τους εργασία και β. η αναπηρία τους αυτή έχει επέλθει πριν από τη συμπλήρωση του 18ου ή του 24ου έτους της ηλικίας τους. Για τη διασφάλιση ενός ανεκτού ορίου διαβίωσης των ανωτέρω προσώπων καθορίζεται ρητά το ύψος της κατώτατης σύνταξης που τους χορηγείται . Συγκεκριμένα και κατά παρέκκλιση της ισχύουσας νομοθεσίας ορίζεται ότι το ποσό αυτής δεν μπορεί να είναι μικρότερο από το κατώτατο όριο λόγω γήρατος ή το κατώτατο όριο θανάτου , στην περίπτωση που έλκουν το δικαίωμα από συνταξιούχο που για οποιοδήποτε λόγο έπαιρνε μειωμένη σύνταξη γήρατος ή αναπηρίας.


   Επίσης, ίσως είναι σημαντικό να παρατηρήσουμε ότι από τις νέες ρυθμίσεις δεν προβλέπεται η διακοπή της συνταξιοδότησης των τέκνων σε περίπτωση που αυτά αναλάβουν εργασία ή αυτοαπασχοληθούν ή λάβουν σύνταξη από ίδιο δικαίωμα.
 
   Σύμφωνα λοιπόν με τα παραπάνω, είναι πολύ πιθανό η νέα νομοθεσία να καταργεί εκείνη την ευρεία προστασία που είχε προβλεφθεί ως προς τα ορφανά τέκνα με βαριές αναπηρίες και γι’ αυτό επιθυμούμε από εσάς να πάρετε μία ηγετική θέση επί του θέματος και να το θίξετε στην Κυβέρνηση προκειμένου να προστατευτούν αυτά τα παιδιά.

   Με εκτίμηση,
Ανδρέας Μπαρδάκης,

 Άμεσα ενδιαφερόμενος πολίτης, καθώς επίσης, δημιουργός και διαχειριστής της διαδικτυακής ομάδας ακτιβισμού υπέρ των δικαιωμάτων των ΑμεΑ
«Ο ΣΥΝΗΓΟΡΟΣ ΤΩΝ ΑΜΕΑ»

Twitter

Έκτακτη πρόσκληση στους φίλους αναγνώστες που ρωτούν:

Ελάτε στην ομάδα μας "ΣΥΝΗΓΟΡΟΣ ΤΩΝ ΑΜΕΑ" προκειμένου να συμμετέχετε στην ομαδική μας προσπάθεια.



Οι συνεργάτες και τα μέλη της ομάδας μας θα σας εξυπηρετήσουν.

https://www.facebook.com/groups/sinigoros.amea/

Τετάρτη, 16 Αυγούστου 2017

Η ΑΝΑΠΗΡΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

 
  Στο βιβλίο της αυτό, η καθηγήτρια του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, κυρία Παναγιώτα Καραγιάννη, εξετάζει ορισμένες από τις πτυχές που απέκτησε η αναπηρία ως κοινωνικό φαινόμενο τα τελευταία χρόνια της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα μέσα από τρεις αλληλένδετες διαστάσεις: την κοινωνική πολιτική, την κοινωνική ρητορική και τα ιατρικά τυποποιητικά εργαλεία που χρησιμοποιήθηκαν για τον προσδιορισμό της αναπηρίας, σε μια περίοδο μεγάλων κοινωνικών και πολιτισμικών ανακατατάξεων.

  Όπως γράφει και η ίδια η επιστήμων:
Το ερευνητικό υλικό του βιβλίου αντλείται από νομοθετικά έγγραφα, ευρωπαϊκές εκθέσεις, στατιστικές μελέτες, δημοσιεύματα στον Τύπο, εγχειρίδια του αναπηρικού κινήματος και, τέλος, από τις φωνές των ίδιων των αναπήρων, όπως αυτές εκφράζονται σε ένα σημαντικό συνέδριο που διοργάνωσαν οι ίδιοι προ διετίας και στα διάφορα ιστολόγια με κινηματική δράση.

Το βιβλίο αναλύεται στα εξής κεφάλαια:
1. ΦΤΩΧΕΙΑ ΚΑΙ ΑΝΑΠΗΡΙΑ
2. ΚΡΑΤΟΣ ΠΡΟΝΟΙΑΣ ΚΑΙ ΑΝΑΠΗΡΙΑ
    Αναδιανεμητική πολιτική
    Επιδοματική λογική για την αναπηρία
3. ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΡΗΤΟΡΙΚΗ
    Ανάπηροι «μαϊμούδες»
4. ΚΕΝΤΡΑ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΗΣ ΑΝΑΠΗΡΙΑΣ (ΚΕΠΑ)
    Η περίπτωση της γραφειοκρατικής κυβερνητικότητας
    Τεχνολογίες αντίστασης
5. ΕΡΓΑΛΕΙΑ ΔΙΑΓΝΩΣΗΣ ΚΑΙ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΜΕΝΑ ΚΑΘΕΣΤΩΤΑ ΓΝΩΣΗΣ
    Ιστορικοποίηση του ιδεολογικού πλαισίου των εργαλείων
   Η αναθεωρημένη Διεθνής Ταξινόμηση της Λειτουργικότητας, της Αναπηρίας και της Υγείας
  Επιστημονικές νομιμοποιήσεις των εργαλείων του αρτιμελισμού

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
Η ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗ ΤΩΝ ΤΥΦΛΩΝ.
Η ΕΝΑΡΞΗ ΤΟΥ ΑΝΑΠΗΡΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Παρακάτω επιθυμώ να δείξω μερικά αποσπάσματα από το βιβλίο:

  ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΧΡΟΝΙΑ η διεθνής κοινότητα έχει αρχίσει να αναγνωρίζει ότι οι ανάπηροι αποτελούν την πιο φτωχή και αποκλεισμένη ομάδα από όλες τις αποκλεισμένες ομάδες

 Οι έρευνες, σύμφωνα με τα λεγόμενά τους, στρέφονται κατά κύριο λόγο σε δύο κεντρικά ερωτήματα:
– Με ποιους τρόπους η φτώχεια επιτείνει την αναπηρία;
– Γιατί η φτώχεια προκαλεί αύξηση του αριθμού των αναπήρων;


  Παρατηρεί κανείς ότι υπάρχουν κοινά στοιχεία στα ζητήματα του ρατσισμού, του σεξισμού, της ομοφυλοφιλοφοβίας και του μισαναπηρισμού











  Στο 4ο κεφάλαιο του βιβλίου γίνεται αναφορά στο ιστολόγιο του Συνήγορου των ΑμεΑ, καθώς αποτέλεσε πηγή για συλλογή στοιχείων μέσα από τις αναφορές των αναπήρων:


  Εκτός από τα προβλήματα που διαπίστωσε ο Συνήγορος του Πολίτη, συλλέξαμε στοιχεία από τις αναφορές των αναπήρων στο Συνέδριο της ΕΣΑμεΑ, καθώς και από το ιστολόγιο του Συνήγορου των ΑμεΑ.  Κάποιες από τις αναφορές τους είχαν κοινό περιεχόμενο με τα σημεία που διερευνήθηκαν από τον Συνήγορο του Πολίτη και κάποιες άλλες όχι. Τα κοινά θέματα αφορούσαν σε ζητήματα γραφειοκρατικής κυβερνητικότητας, για παράδειγμα επαναληπτικές εξετάσεις από τα ΚΕΠΑ ακόμη και για θέματα όπως θέσεις στάθμευσης, επιδόματα κίνησης, απαλλαγή από δημοτικά τέλη, χορήγηση ακουστικών βαρηκοΐας. Τα θέματα που δεν σχετίζονταν με τις αναφορές του Συνηγόρου του Πολίτη έθιγαν πέντε πολύ σημαντικά ζητήματα:

*
Πρόκειται για τον Ανδρέα Μπαρδάκη, δημιουργό της διαδικτυακής ομάδας ακτιβισμού υπέρ των Δικαιωμάτων των ΑμεΑ. Η συγκεκριμένη διαδικτυακή ομάδα αποτελείται από 18.271 μέλη (έως τον φεβρουάριο του 2017). Ο ίδιος όπως αναφέρει δεν σχετίζεται επαγγελματικά με τον νομικό χώρο, επιδιώκει τη θεσμοθέτηση του Συνηγόρου των ΑμεΑ και ενδιαφέρεται για αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες για τα μέλη του ιστολογίου του.

1. Την αφαίρεση κάθε δυνατότητας πρόβλεψης ή ακόμη και δήλωσης διαθεσιμότητας για την ημερομηνία της εξέτασης (π.χ. ειδοποιήσεις την προηγούμενη μέρα χωρίς τη δυνατότητα ανεξάρτητης μετακίνησης του ατόμου).

2. Την αναγραφή προσωπικών δεδομένων στο έγγραφο της πιστοποίησης παρότι επιδεικνύεται σε υπηρεσίες και για άλλες χρήσεις (π.χ. αναγραφή εκτός της αναπηρίας συνοδών προβλημάτων). Σύμφωνα με τα λεγόμενα της Β.:
  Πήρα λοιπόν τη γνωμάτευση και πήγα να ζητήσω κουπόνι κοινωνικού τουρισμού. Βλέποντας η υπάλληλος την ηπατίτιδα πήγε να ρωτήσει σε διπλανό γραφείο αν το δικαιούμαι. Ένιωσα τόσο χάλια όλο το γραφείο με κοίταγε σαν να ’μαι μίασμα.


3. Την απώλεια της αξιοπρέπειάς τους και την αμφισβήτηση της αναπηρίας τους κατά τη διάρκεια της εξέτασης από τις υγειονομικές επιτροπές, λόγω της στάσης των γιατρών.
Σύμφωνα με τα λεγόμενα της Μ.:
  Από χθες είμαι σε αναμμένα κάρβουνα. Πέρασα χθες το πρωί από επιτροπή ΚΕΠΑ. Μπαίνοντας στην επιτροπή, μου λέει ο πρόεδρος ότι δεν δικαιούμαι το ποσοστό. Απάντησα δείχνοντας τις εξετάσεις μου. Μεγάλου βαθμού νευροαισθητηριακή βαρηκοΐα στο ένα αυτί, κώφωση στο άλλο αυτί, απώλεια 70db.   Ο νόμος λέει καθαρά ότι άτομα με απώλεια άνω των 61db, ανεξάρτητα από το αν μιλάνε ή όχι και στην περίπτωση της νευροαισθητηριακής βαρηκοΐας, παίρνουν άνω του 80%. Μου απάντησε ο αγαπητός πρόεδρος «Άσε τι λέει ο νόμος, εγώ κρίνω ότι δεν το δικαιούσαι!». Τα υπόλοιπα μέλη της επιτροπής δείχνανε να συμφωνούν μαζί μου αλλά τους αποστόμωσε ο πρόεδρος. Από πότε οι επιτροπές ΚΕΠΑ είναι υπεράνω του νόμου;

Σύμφωνα με τα λεγόμενα της Σ.:
  Μου έλεγαν άλλοι που είχαν περάσει από ΚΕΠΑ μην τυχόν πας λειτουργική και περιποιημένη. Πρέπει να πας, ας πούμε, όπως οι πιο πολλοί πήγαιναν εκεί πέρα, να κρέμονται έξω οι καθετήρες και τα πάμπερς. […]


Σύμφωνα με τα λεγόμενα του Κ.:
  φίλε μου Α. Έχω περάσει 6 φορές επιτροπή πριν μου βγάλουν τη σύνταξη επ’ αορίστου. Αυτόν τον εξευτελισμό που βίωσες, τον έχω ζήσει πολύ καλά. Σκουπίδι σε κάνουν, ενώ πήγαινα το πρωί που μου έλεγαν και παρότι τους παρακάλεσα να με πάρουν πιο νωρίς λόγω προβλήματος, την τελευταία
φορά έφτασε 3 η ώρα. Εγώ κίτρινος τελείως μου είπαν ότι δεν είχαν πνευμονολόγο και ότι έπρεπε να κλείσω άλλο ραντεβού. Βίωσα τον απόλυτο εξευτελισμό και την αδιαφορία.


Σύμφωνα με τα λεγόμενα της Ο.:
  Επιεικώς απαράδεκτο αλλά υπάρχουν κ χειρότερα. Προχθές συγκεκριμένα πέρασε η Ε. από επιτροπή. Η κοπέλα κάθεται σε καρότσι χωρίς να μπορεί να κουνηθεί. Μια γιατρός από την επιτροπή ανάγκασε την μητέρα της κ τη βοηθό τους να σηκώσουν το κορίτσι, μόνο κ μόνο για να δικαιολογήσουν το χαμηλό ποσοστό που θα τους βάλουν. Εκτός από την ψυχολογική πίεση που έφαγαν τους μιλούσε και πολύ επιθετικά κ με υποτιμητικά λόγια λέγοντάς τους ότι όσο πιο λίγες ερωτήσεις κάνουν τόσο το καλύτερο. Δεν ξέρω τι θα κάνουμε αλλά έχουν γίνει πολύ δύσκολα τα πράγματα.


4. Τη μη αναγραφή των ονομάτων των γιατρών στις γνωματεύσεις.
Σύμφωνα με τα λεγόμενα του Α.:

  Οι υγειονομικές επιτροπές είναι ανώνυμες. Δεν ξέρουμε τι ειδικότητες διαθέτουν οι γιατροί που μας εξετάζουν. Όταν κάποιος είναι ανώνυμος, η συμπεριφορά του δεν είναι και η καλύτερη. Τι έχουν να φοβηθούν και τι έχουν να κρύψουν και δεν βάζουν τις υπογραφές τους; Τι λέτε; Δεν πρέπει να επα-
νεξεταστεί η νομιμότητα αυτής της συνθήκης;

Σύμφωνα με τα λεγόμενα του Δ.:

  Σας υπενθυμίζω ότι αιτία όλων αυτών των προβλημάτων είναι η ανωνυμία που δίνει τη δυνατότητα στους ιατρούς (αν είναι ιατροί) να κρίνουν κατά το δοκούν και όχι σύμφωνα με την Ιατρική επιστήμη. Από τον άνθρωπο που δεν έχει όνομα δεν μπορείς να είσαι σίγουρος ότι θα πράξει καλώς...

Σύμφωνα με τα λεγόμενα του Π.:
  Μου κακοφάνηκε βέβαια το γεγονός ότι δεν αναφερόντουσαν ονόματα ιατρών στις εκτυπώσεις που είχαν αναρτηθεί τα ονόματα των εξεταζόμενων. Εγώ ήμουν το Νο 23, ο τελευταίος στη λίστα. Δεν ξέρω, αλλά αυτή η εντύπωση που δημιουργείται από αυτή την έλλειψη διαφάνειας, να εξετάζεσαι από ανθρώπους αγνοώντας ποιοι είναι, τι είναι, τι ιδιότητα έχει ο καθένας, δεν σου δημιουργεί θετικά συναισθήματα, αισθάνεσαι μια αβεβαιότητα, μια ανασφάλεια, πιθανόν και κάποια επιφύλαξη...


5. Την προτροπή των διοικητικών υπαλλήλων να μην καταθέτουν ενστάσεις.
Σύμφωνα με τα λεγόμενα του Δ.:

  Πριν από ένα χρόνο και κάτι πέρασε ο 7χρονος γιος μου από ΚΕΠΑ με γνωμάτευση από δημόσιο νοσοκομείο ΔΑΔ αυτισμός.   Η πρώτη απόφαση του ΚΕΠΑ που μας δόθηκε ήταν 67% ΔΑΔ και για ήπια νοητική υστέρηση 35%, για το άσθμα που έχει απλά το αναφέρει χωρίς ποσοστό σύνολο 80% ποσοστό αναπηρίας (σε κάποιο σημείο μέσα στην ίδια απόφαση αναφέρει 82%) για ΔΕΚΑ (10) χρόνια και όχι για εφ’ όρου ζωής που κανονικά θα έπρεπε γιατί είναι στις μη αναστρέψιμες παθήσεις η ΔΑΔ - αυτισμός. Όταν μετά από μερικούς μήνες και αφού πληροφορηθήκαμε ότι μπορούμε να κάνουμε αναθεώρηση, ξεκινήσαμε την διαδικασία. Βρήκαμε εμπόδια από τους υπαλλήλους του ΚΕΠΑ στο οποίο ανήκουμε, δεν ήθελαν να κάνουμε την αίτηση αναθεώρησης, με τα χίλια ζόρια και αφού κατάλαβαν ότι σαν γονείς ξέρουμε κάποια πράγματα... δέχτηκαν να κάνουν το υπηρεσιακό σημείωμα. Η απάντηση /απόφαση ήταν αρνητική. Εμείς σαν γονείς από εδώ και πέρα... τι θα πρέπει να κάνουμε? Πάλι αίτηση για αναθεώρηση της αναθεώρησης στο ίδιο ΚΕΠΑ? Αίτηση αναθεώρησης της αρχικής απόφασης? Να πάμε πάλι στον Συνήγορο του Πολίτη? (η επικοινωνία γίνεται μέσω e-mails και κάπως απρόσωπα και χρονοβόρα, δεν ξέρω ποιος ασχολήθηκε με τη υπόθεση και όταν ήθελα να μάθω αν όντως έπρεπε να το πάρω το παιδί μαζί μου στη επιτροπή δεν μπόρεσα να επικοινωνήσω με κανέναν). Να πάμε σε άλλον δικηγόρο? και αν ναι? σε ποιον? θα ήθελα παρακαλώ κάποιον που να γνωρίζει πραγματικά τι κινήσεις θα πρέπει να κάνω. Αφορά μικρό παιδί όλη αυτή η αδικία... και θα είναι πιο άδικο στα 16-17 του μετά από 10 χρόνια όπως εκείνοι υποστηρίζουν να ξαναπερνάει από επιτροπές και να βιώνει τέτοιες καταστάσεις.

  Η ιατρική επιτήρηση λοιπόν των σωμάτων των αναπήρων συνέβη μέσω της αφαίρεσης της πρόβλεψης του χρόνου, της κοινοποίησης προσωπικών δεδομένων –ορατών πλέον στον καθένα–, της αμφισβήτησης της βλάβης τους, της προτροπής για μη άσκηση του δικαιώματος της ένστασης και της αποσιώπησης των ονομάτων των γιατρών που γνωματεύουν.

 Οι πρακτικές αυτές μας παραπέμπουν σε μισαναπηρισμό.


  Κατά τους Price και Shildrick (1998), η σωματική πειθάρχηση υπό τη σκιά του ισοπεδωτικού ιατρικού και προνοιακού χειρισμού της βλάβης αποτελεί τον βασικό τρόπο κατανόησης του υποβιβασμού που βιώνουν οι ανάπηροι.


  Το γεγονός ότι καταφέρνουν ακόμη να σχηματίσουν αποτελεσματικούς συνασπισμούς (βλ. ιστολόγιο Συνηγόρου των ΑμεΑ), με θετική έκβαση των αιτημάτων τους, είναι σημαντικό δεδομένο.

  Αποτελεί σημαντικό γεγονός ότι οι αλλαγές στον τρόπο
επικοινωνίας μέσω της χρήσης των μαζικών μορφών πληροφόρησης και κοινωνικής δικτύωσης –όπως, για παράδειγμα, διαδικτυακοί τόποι, ιστοσελίδες και ομάδες στο facebook– άλλαξαν κατά πολύ τη φύση του κινήματος στην Ελλάδα.


  Κι ενώ πριν από μια δεκαετία τα διάφορα αναπηρικά κινήματα ανά την Ευρώπη αναγνώριζαν ότι δεν είχαν καταφέρει να γεφυρώσουν με ιδιαίτερη επιτυχία την απόσταση που τα χώριζε από τον πληθυσμό των αναπήρων (barnes και συνεργάτες, 1999, σ. 179), με τη χρήση των πρόσφατων εξελίξεων της τεχνολογίας αναδύθηκαν στην Ευρώπη και την Ελλάδα ομάδες διεκδίκησης με ριζοσπαστικό χαρακτήρα.

  Το ιστολόγιο και η διαδικτυακή ομάδα στα οποία αναφερόμαστε αριθμούν 18.000  μέλη και έχουν συμβάλει με πολλούς τρόπους στην αντιμετώπιση της πληροφοριακής φτώχειας των μελών τους.


    Οι διαχειριστές του ιστολογίου απαντούσαν στα αιτήματα των μελών με επισυνάψεις της σχετικής νομοθεσίας, παροχή εντύπων έτοιμων προς χρήση, με βιντεοσκοπημένες απαντήσεις που είχαν υπότιτλους (προσβάσιμη πληροφορία), με κινητοποιήσεις των μελών για συμμετοχή σε ηλεκτρονικές διαβουλεύσεις και με απομυθοποίηση της βιοϊατρικής εξουσίας μέσω σχολίων.


  Μέχρι εδώ τα αποσπάσματα από το θαυμάσιο αυτό βιβλίο.




Ως δημιουργός και διαχειριστής της διαδικτυακής κοινότητας ακτιβισμού υπέρ των δικαιωμάτων των ΑμεΑ, "ΣΥΝΗΓΟΡΟΣ ΤΩΝ ΑΜΕΑ", επιθυμώ να ευχαριστήσω - εκφράζοντας την άπειρη εκτίμησή μου, - την κυρία Γιώτα Καραγιάννη, για την τιμή που μας έκανε να αντλήσει στοιχεία μέσα από την ομάδα μας για την επιστημονική της μελέτη.



  Επίσης, επιθυμώ να την ευχαριστήσω θερμά για την ανάδειξη βασικών θεμάτων που αφορούν τον κόσμο της αναπηρίας, όπως είναι η έννοια της πρακτικής του ΜΙΣΑΝΑΠΗΡΙΣΜΟΥ, η πλήρης απομυθοποίηση των δημοσιευμάτων του Τύπου και της Κυβέρνησης για τους "ανάπηρους μαϊμούδες", η προκύπτουσα αναποτελεσματικότητα των ΚΕΠΑ και τέλος επιθυμώ να την ευχαριστήσω και για τις πληροφορίες που μου παρείχε σχετικά με τη Διεθνή Ταξινόμηση της Λειτουργικότητας, της Αναπηρίας και της Υγείας.

  Το βιβλίο της αποτελεί μια αντικειμενικώς επιστημονική υποστήριξη για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι ανάπηροι πολίτες μέσα στην περίοδο της οικονομική ύφεσης που διανύει η Ελλάδα.  Ευχόμαστε κι ελπίζουμε να μιμηθούν κι άλλοι επιστήμονες το παράδειγμά της.

Ανδρέας Μπαρδάκης

http://logistis-amea.blogspot.gr/ και http://logistisamea.blogspot.gr/
© Ανδρέας Μπαρδάκης (Ελεύθερο προς αναπαραγωγή/αναδημοσίευση)

Twitter

Έκτακτη πρόσκληση στους φίλους αναγνώστες που ρωτούν:

Ελάτε στην ομάδα μας "ΣΥΝΗΓΟΡΟΣ ΤΩΝ ΑΜΕΑ" προκειμένου να συμμετέχετε στην ομαδική μας προσπάθεια.



Οι συνεργάτες και τα μέλη της ομάδας μας θα σας εξυπηρετήσουν.

https://www.facebook.com/groups/sinigoros.amea/